Sumar........

Jæja, ákvað að taka smá blogg session. Bloggið fór í sumarfrí. Var reyndar kominn á þá skoðun að þetta væri bara tímasóun, sem mér finnst þetta reyndar vera. Renni mér stundum yfir feisbúkkið, það er nú meira bullið en samt gaman af því í hófi. Set aldrei neitt þar inn og kommenta nánast ekkert, tek engin próf og athuga ekki hvað ég héti ef ég væri kínverji.
Sumarið hefur alveg farið fram hjá mér, nánast. Ætla mér að ferðast meira um landið næsta sumar, með stelpunum mínum og í góðra vina hópi vonandi. Við eyddum einni helgi í Hallormsstað í sumar með Möttu, Hjálmari og krökkunum, það var næs og alveg lýgilegt veður bara nánast of heitt. Er að hugsa um það núna vegna þess að það er algjört skítaveður alá grande hér á Hornafirði. Það er komið haust það er nú bara þannig, hvað fær mann eiginlega til að búa hér á þessu landi Ice Save og skítaveður. Viljið þið minna mig á það.......

Drjúg eru morgunverkin........

Sit með dætrum mínum framan við morgunbarnatíma sjónvarpsins. Morgunsjónvarpið var ekki byrjað þegar ég var krakki. Ég man ekki hvað ég var að brasa á morgnana þegar ég var púki, sennilega bara að leika mér e-ð. Margt af þessu barnaefni er bara frekar sniðugt og fræðandi.
Það hefur verið lítið annað í umræðunni en þetta Ice save rugl, og það er nú varla orðum eyðandi á þá vitleysu alla saman. Ég er eins og flestir innilega, virkilega og algerlega snúinn yfir þessu. Mesta óréttlætið finnst mér enn vera það að það er alveg hætt að ræða um ábyrgðina á þessu öllu saman. Hvar eru þessi gæjar sem stofnuðu til þessara vitleysu. Hvað gerist með þá? Sennilega ekkert. Svo var verið að ræða um það hvort maðurinn sem reif húsið um daginn hafi nú ekki farið yfir strikið. Sennilega hefur viðkomandi farið of geyst í sínum fjárfestingum og lítið mátt útaf bera til að allt færi til fjandans. En hans siðferði finnst mér vera eins og nýþveginn vasaklútur miðað við þessa blessuðu bankapésa, megi þeim svíða á óþægilegum stöðum vel og illa um ókomna tíð.
Jæja, nóg um það. Hér á Mánabrautinni er allt í góðum gír, garðvinnan komin vel af stað og nokkur beð komin á haugana. Svalasmíðin einnig komin af stað, þannig að það er allt á áætlun. Íris mín útskrifast sem frá Kennó í dag. Mér finnst hún eiga hrós skilið fyrir það að klára þetta með glans ásamt barnaeignum, heimilishaldi og fullri vinnu ÞREFALT HÚRRA FYRIR ÞVÍ! Jæja ætli maður fari ekki að hundskast útfyrir í garð- og húsverk, þetta gerist ekkert af sjálfu sér.

Jöklamenn-Glacier guides...

Það er komið sumar og bloggið alveg legið á hliðinni, verður sennilega þannig e-h áfram. Var á námskeiði hjá nýju fyrirtæki sem ætla að vera með jöklagöngur og ferðir á hnjúkinn og í raun allt sem fólki dettur í hug varðandi ísklifur, fjallgöngur, heliskiing og þessháttar. Forkólfar fyrirtækisins eru miklir reynsluboltar í þessum bransa og hafa verið leiðsögumenn frá því þeir voru með bleyju. Eru búnir að brölta í þessu um allann heim, þannig að það er ekki ónýtt fyrir mann að komast yfir þá reynslu sem þeir búa yfir. Ég er mjög spenntur yfir þessu öllu, verð s.s að vinna smá hjá þessu fyrirtæki í sumar svo vonandi áfram þegar frammí sækir.
Er byrjaður að moka út garðinn það er bara vinna, mikil vinna. Það lítur út fyrir troðfullt sumar af vinnu, en fjölskyldan, að sjálfsögðu höfð í forgrunni......

www.glacierguides.is
www.bergmenn.com

Hvannadalshnjúkur

Síðasta laugardag gekk ég á Hvannadalshnjúk ásamt góðum hópi fólks, als 13, hópurinn góði og einn ameríkani, sem betur hefði haldið áfram að sofa. Veðurútlitið var ágætt þegar risið var úr rekkju um 4.Ákveðið hefði verið að ganga upp Virkisjökul sem er leið sem lítið er gengin í dag sökum þess að jökullinn hefur hopað og þegar snjóa leysir verður illfært þarna upp. Leiðin er töluvert brattari, en að mínu mati mun skemmtilegri með fjölbreyttari landslagi. Um 5:30 var svo lagt íann á mannbroddum upp Virkisjökulinn, gengið inn Hvannadalinn og uppúr honum áleiðis snæviþaktar brekkurnar upp á jökulinn. Færið var frekar þungt en bjart var yfir og útsýnið yfir Svínafellið og niðrá sanda frábært. Í 1400 metra hæð varð aðeins minna á fótinn, þegar komið var inná jökulinn. Chicagobúinn sem slæðst hafði með komst að því þegar hérna var komið við sögu, að þessi ferð ætti ekki alveg við hann og tilkynnti mannskapnum það að hann þyrfti nú bara sennilega að snúa við. Bar hann fyrir sig gríðarlegum hnjáverkjum og alskonar sviða og fylgdu með í kaupbæti leikrænir tilburðir. Fékk hann um tíu mínútur í þessa sýningu sína sem endaði á því að hann var vinsamlega beðinn um að girða sig í brók og bíða með sjúkrasögur og amerískar glassúrlýsingar á ástandinu þartil seinna.
Nú fór að draga fyrir sólu og hitastig að falla. Um tvöleytið tókum við síðasta stopp fyrir sprettinn á toppinn. Chicago-Edward ákvað að halda áfram að haga sér eins og smástelpa og gaf út þá yfirlýsingu að hann ætlaði að bíða. Honum var því fenginn skófla í hönd og hann bundinn við stiku í 3ja metra snæri, svo hann færi sér nú ekki að voða. Hópurinn trítlaði upp á topp og naut útsýnisins sem var um 50 metrar í það mesta. En stemmingin var sérstök, ísakuldi og þoka, bara gaman.
Eftir að hafa leyst Edward úr snærinu var hann reistur við og lagt íann að Sandfelli. Þungt færi og þoka hélt manni við efnið. Fáar og stuttar pásur voru teknar á heimleiðinni. Um klukkan 20:00 var svo fæti stigið á bílastæðið á Sandfelli. Níu klukkutíma uppgöngu og 5 klukkustunda niðurgöngu lokið. Þungt færi, frábær félagsskapur, æðislegt innlegg göngufélaga míns Chicago-Edwards, hundrað fimmaurabrandarar, 23 kílómetrar, 2000 metra hækkun. Ég fer sko aftur ekki spurning. Næst verður bara betra veður og Chigaco-Edward vonandi búin að ná sér........Þakka góðan dag

Bekkjarmót og Þoturassar....

Hef ákveðið að slá íslandsmet í því að fara á sem skemmstum tíma niður af Hvannadalshnjúk þann 25.apríl næstkomandi. Ætla að taka með mér þoturass á hnjúkinn og renna mér sem lengst og hraðast niður. Maður kemst allavega ekki í hærri brekku hérlendis. Næsta helgi fer s.s í það að labba upp langa brekku og renna sér svo niður. Um þarnæstuhelgi stendur svo til að vera halda bekkjarmót 75 árgangsins. Blanda af fólki sem var alla sína skólagöngu í bekknum og fólki sem kom inní bekkinn eða fór úr bekknum, þið skiljið........Það verður gaman að hitta liðið og rifja upp ruglið.
Það er að koma vor og gæsirnar hlunkast inn í þúsundum og blessaður garðurinn er byrjaður að glotta framan í mig. Með öll sín beð og allt sitt gras bíður hann þess að honum verði sinnt. Trén klippt, beðin reitt, girðingin löguð og allt. Hann veit bara ekki enn að inní hann verður keyrt á minigröfu og nokkrum af hans yfirfullu beðum verður slátrað á örfáum andartökum og e-ð líflaust sett í staðinn. Er líka farinn að iða yfir svölunum, þær eru líka farnar að glott og bíða þess að fá á sig nýjar fjalir, slummu af málningu og þessháttar. Bara gaman, nánari fréttir af íslandsmetinu þegar úrslit liggja fyrir.

Tíðindalítið....

Lítið að frétta þessa dagana, kannski betra að hafa sig sem minnst í frammi í bloggheimum þegar svo er. Konan í RVK að taka lokaverkefnið á ypponi vonandi. Ég og dætur mínar erum bara heima í góðum gír.
Ég hélt að stjórnmálin hér á Íslandi væru alveg hætt að koma manni óvart. En það kom mér smá á óvart þegar Davíð nokkur Odds steig á stokk og nánast rak við í hljóðnemann á landsfundi Sjálfstæðisflokksins. Hann hefði allavega komið betur út með þeim gjörningi heldur en að láta það útúr sér sem hann gerði. Svo var klappað í hálftíma á eftir, ef það er einhver sem var á þessum fundi sem þetta les, vill þá sá hin sami útskýra fyrir mér hvað var fólk að meina með því. Mér er algjörlega fyrirmunað að skilja þetta atvik. Þessar samkundur sem svona flokksfundir eru finnst mér alltaf mjög múgæsingslegar á einhvern hátt. Fæ alltaf upp í huga mér myndir af stórgerðum fundum nasista, þar sem mannskapurinn fagnaði ógurlega, allir með sömu skoðanir og foringin í hásætinu. Mér finnst þetta allavega aljört gervilýðræði einhvernveginn. Held ég verði engu nær 25. apríl hvað ég eigi að kjósa. Ég rek kannsk bara við í kjörklefanum, væru sennilega mestfráhjartanu skilaboð mín til Alþingis og stjórnvalda........þetta er nú ljóta ruglið maður lifandi, vildi ég ætti kremkex núna, jahérna.

Farfuglar.......

Það er nú alltaf jafn skemmtilegt þegar vorið kemur. Undanfarna daga hefur maður heyrt í og rekið augun í gæsahópa og í gærkvöldi heyrði ég í álftahópi sem sennilega hefur verið að koma inn til landsins. Held ég sé svona laumufuglaskoðari, gæti alveg hugsað mér að valsa um með kíki og fuglabókina. Tek það kannski upp þegar ég hef misst áhugann á því að skjóta þessi grey. Datt alveg í vorfíling í dag í 10 stiga hita oní skurði, hvað er vorlegra.
Annars langar mig í bát þessa dagana. Sé það alveg í hyllingum að dugga á firðinum eða jafnvel utanfjarðar. En ég er nú ekki mikið fyrir að sleppa fram af mér beislinu í einhverjum dagdraumum, onei. Stundum hefur hugsað sem svo að ég hafi svona seinni ár verið helst til nískur við sjálfan mig og ekki látið undan löngunum mínum í hitt og þetta. En það hefur komið í ljós eins og mig grunaði stundum, að ég miðaði mig við brjálaða íslendinga. Ég er orðin gamaldags í svo mörgu. Sennilega fyrir það hvernig ég var alinn upp, og þakka ég foreldrum mínu það, takk fyrir ma og pa. Svo er það nú líka það að ég var mikið á Fossi í sveit hjá Sigga frænda og afa og ömmu. Mikið lifandi skelfing er ég nú feginn því. Ég hugsa á hverjum degi um dagana í sveitinni. Að vera á Fossi var eins og að aftur í tímann á margan hátt. Þar var nær allur matur heimatilbúinn, mjólkin beint af kúnni, amma gerði bæði skyr og smjör, sviðasultu úr kálfshausum, en ég fékk nokkrum sinnum það hlutverk að sjóða þá í gömlum þvottapotti útá hlaði. Kindakæfa, flatkökur, brauð, kökur, sultur, eggin, allt kjöt, grænmeti af stóru hluta og fleira og fleira, allt var þetta heimagert eða að heiman. Að ógleymdum reyktu bjúgunum sem kölluð voru grjúbon á Fossi. Allt saman alveg himneskt. Ég át þetta allt, matvendi er eitthvað sem ég hef aldrei þekkt. Enda kom maður nú alltaf sællegur úr sveitinni. Þrátt fyrir að fá nánast aldrei nammi í sveitinni og maður var eins og þeytispjald allan daginn tóks manni nú alltaf að bæta smá á sig í sveittinni. Það er sennilega vegna þess að ég var aldrei matvandur, og mér fannst þessi ósvikni matur svo svakalega góður. En nóg um það, það er held ég gott að vera smá gamaldags núna, hvað svosem það nú þýðir.
Vona að ég geti á einhvern hátt leyft dætrum mínum að upplifa dagana á Fossi, það er eitt af mínum markmiðum allavega. Talandi um börnin, þá fann ég það svo sterkt nú um daginn að aðaltilgangur minn hér í þessu lífi er að sjá um börnin mín. Það að verða foreldri setur allt annað aftar í röðina, það er gaman að hugsa um þetta svona. Ungviðið er alltaf það mikilvægast hverri lífveru, og það þarf nú að hafa í huga sérstaklega núna þegar vorar, jammm. Ég er algjörlega búin að éta yfir mig af suðusúkkulaði núna úfff, það var aldrei búið til í sveitinni.